دانشجو؛تنهاجوینده دانش نیست،جوینده فضائل است

دانشگاه، از مقدّس‌ترین واژه‌هایی است که می‌توان در فرهنگ اسلامی از آن سراغ گرفت. دین مبین اسلام نیز درس خواندن را فریضه می‌داند و به عالمان اندیشمند مباهات کرده و  به تقدیس محیط‌های علمی می‌پردازد و لزوم توجه و پاسداری از آن را به همگان گوشزد می‌کند.

واژه دانشجو، به اندازه كرامت و تقدسش، وسيع و پردامنه است، آن‌قدر پر افق كه هرگاه به هر سوى كرانه‌اش اشاره کنیم معانی تازه ای در آن متجلی مى‌ شود.

آنچه روز دانشجو را در تقويم و مناسبت‌هاى انقلاب اسلامى زنده نگه داشته و همیشه آن را در یادها زنده می کند، ريشه‌هاى عميق اين نام‌گذارى است خون سه جوان آزادى‌خواه و استکبار ستیزی كه نام دانشجو را در شانزدهم آذرماه هر سال در خاطرها تداعی و زنده مى‌کند شانزده آذر، نماد روحیه خروشان جنبش دانشجویی و مظهر ایثار، از خودگذشتگی، پایداری و استقلال و آزادی است.

در این روز، دانشجویان به شاه و اعمال مزدورانه آن اعتراض و او را دست نشانده دولت آمریکا معرفی کرده و ثابت کردند که دانشجو  تنها جوینده دانش نیست؛ بلکه جوینده فضائل بوده و در همه‌جا زنده،  بیدار و هوشیار است و با روشنگری و آگاهی‌های خود، هرگز اجازه نخواهد داد دشمنان در امور داخلی و خارجی کشور دخالت کنند.

16 آذر ثابت کرد که ایران تنها از آنِ ملت ایران است و آنان خود حق اداره کشور را دارند. 16 آذر ثابت کرد که قلم‌ها،  شعارها و قدم‌های استوار دانشجو، همواره همراه و یاریگر ملت و کشور خواهد بود و مقام معظم رهبرى نيز بر اين مدعا مهر تأييد مى‌زند: «هنگامى كه به نام دانشجوى شهيد مى‌رسيم، اين يقين در ما پديد مى‌آيد كه پذيرش شهادت و اقدام به جهادى كه بدان منتهى شده، از سر خودآگاهى و با اراده روشن‌بينانه بوده است و اين ارزش عمل را مضاعف مى‌كند و بدين دليل است كه دانشجويان شهيد كه در شمار سرآمدان ايمان و ايثار آگاهانه بوده‌اند، ستارگان هميشه درخشانى هستند كه هر جوياى حقيقت مى‌تواند راه خويش را با آنان بيابد».

پیام نوروزی رهبر معظم انقلاب به مناسبت آغاز سال 1395

   بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحیم


یا مقلّب القلوب و الأبصار. یا مدبّر اللّیل و النّهار. یا محوّل الحول و الأحوال. حوّل حالنا الی احسن الحال.



السّلام علی الصّدّیقة الطّاهرة، فاطمة المرضیّه، بنت رسول الله، صلّی الله علیه و آله. و السّلام علی ولیّ الله الأعظم، ارواحنا فداه و عجّل الله فرجه.

عید نوروز را به همه‌ی خانواده‌های ایرانی و افراد ایرانی در هر نقطه‌ی عالم تبریک عرض میکنم. عیدتان مبارک باشد هم‌میهنان عزیز. بخصوص به خانواده‌های عزیز شهیدان، به جانبازان عزیز، به خانواده‌های محترم آنها، و به همه‌ی ایثارگران تبریک عرض میکنم و یاد شهیدان بزرگوارمان و یاد امام عزیزمان را گرامی میدارم.

سالی که شروع شد -سال ۹۵- هم در آغاز و هم در پایان، متبرک به نام مبارک حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) است. هم اولِ این سال منطبق بر ولادت آن بزرگوار با ماه‌های قمری است، هم آخر این سال. بنابراین امیدواریم که ان‌شاءالله سال ۹۵ به برکت حضرت زهرا سال مبارکی باشد برای ملت ایران، و از معنویات آن بزرگوار و از راهنمائی‌های آن بزرگوار و از زندگی آن بزرگوار درس بگیریم و بهره‌مند شویم.

سالی که تمام شد -سال ۹۴- مثل همه‌ی سالهای دیگر، آمیزه‌ای از شیرینیها و تلخیها و فرازها و فرودها بود؛ طبیعت زندگی همین است؛ از تلخی حادثه‌ی منا تا شیرینی راهپیمائی ۲۲ بهمن و انتخابات هفتم اسفند؛ در تجربه‌ی برجام، از امیدهائی که برانگیخت، تا نگرانیهائی که در کنار آن هست؛ همه‌ی اینها جزو حوادث سال بود، و همه‌ی سالها همین جور است.

سالها و ایام عمر انسان، مشتمل بر فرصتهائی است و مشتمل بر تهدیدهائی است. هنر ما باید این باشد که از فرصتها استفاده کنیم و تهدیدها را هم تبدیل به فرصت کنیم. سال ۹۵ پیش روی ما است. در این سال هم مانند همیشه، فرصتها و تهدیدهائی وجود دارد. همه باید تلاش کنند تا بتوانیم از فرصتهای این سال به معنای حقیقی کلمه استفاده کنیم و کشور از اول تا آخرِ این سال تفاوتهای محسوسی پیدا کند.

امیدهائی وجود دارد برای سال ۹۵. انسان به مجموعه‌ی اوضاع که نگاه میکند، امیدهائی را مشاهده میکند. البته برای تحقق این امیدها باید تلاش کرد، باید کار شبانه‌روزی کرد و باید بی‌وقفه سعی و کوشش کرد. اصل قضیه این است که ملت ایران باید بتواند کاری بکند که خود را در مقابل تهدیدهای دشمنان و دشمنیهای آنها، از آسیب‌پذیری خارج کند. ما باید کاری کنیم که در مقابل تهدید دشمنان، آسیب‌پذیر نباشیم. آسیب‌پذیری را به صفر برسانیم.

به گمان من مسئله‌ی اقتصاد در اولویت اول است. یعنی وقتی انسان نگاه میکند، در میان مسائل اولویت‌دار، از همه فوری‌تر و نزدیکتر، مسئله‌ی اقتصاد است. اگر به توفیق الهی، هم ملت و هم دولت و مسئولان گوناگون، بتوانند در مسئله‌ی اقتصاد کارهای درست و بجا و متقن را انجام دهند، امید این هست که در مسائل دیگر، مثل مسائل اجتماعی، مثل آسیبهای اجتماعی، مثل مسائل اخلاقی، مثل مسائل فرهنگی هم تأثیرگذار باشند.

در مسئله‌ی اقتصاد، آن چیزی که مهم است و اصل است، مسئله‌ی تولید داخلی است؛ مسئله‌ی ایجاد اشتغال و رفع بیکاری است؛ مسئله‌ی تحرک و رونق اقتصادی و مقابله‌ی با رکود است؛ اینها مسائل مبتلابه مردم است؛ اینها چیزهائی است که مردم آنها را حس میکنند و مطالبه میکنند؛ و آمارها و اظهارات خود مسئولین هم نشان میدهد که این مطالبات مردم و این خواسته‌های مردم بجا و به‌مورد است.

اگر ما بخواهیم مشکل رکود را حل کنیم، مشکل تولید داخلی را حل کنیم، بخواهیم مسئله‌ی بیکاری را حل کنیم، بخواهیم گرانی را مهار کنیم، علاج همه‌ی اینها در مجموعه‌ی مقاومت اقتصادی و اقتصاد مقاومتی گنجانده شده است. اقتصاد مقاومتی شامل همه‌ی اینها است. میشود با اقتصاد مقاومتی به جنگ بیکاری رفت؛ میشود به جنگ رکود رفت؛ میشود گرانی را مهار کرد؛ میشود در مقابل تهدیدهای دشمنان ایستادگی کرد؛ میشود فرصتهای بسیاری را برای کشور ایجاد کرد و از فرصتها استفاده کرد؛ شرطش این است که برای اقتصاد مقاومتی کار و تلاش انجام بگیرد.

گزارشی که برادران ما در دولت به من دادند، نشان میدهد که کارهای وسیعی کرده‌اند؛ منتها این کارها کارهای مقدماتی است؛ کارهائی است در زمینه‌ی بخشنامه‌ها و دستورها به دستگاههای مختلف؛ اینها کارهای مقدماتی است؛ اما آنچه که لازم است ادامه پیدا کند، عبارت است از اقدام کردن و عمل کردن و روی زمین، محصول کار را به مردم نشان دادن؛ این آن چیزی است که وظیفه‌ی ما است؛ که من ان‌شاءالله در سخنرانی شرحش را به آحاد ملت عزیزمان عرض خواهم کرد.

بنابراین آنچه که من به عنوان شعارِ امسال انتخاب میکنم، عبارت است از «اقتصاد مقاومتی؛ اقدام و عمل». این، راه و جاده‌ی مستقیم و روشنی است به سمت آن چیزی که به آن احتیاج داریم. البته توقع نداریم که این اقدام و عمل، در ظرف یک‌ سال همه‌ی مشکلات را حل کند؛ اما مطمئنیم که اگر چنانچه اقدام و عمل به صورت برنامه‌ریزی شده و درست انجام بگیرد، ما در پایان این سال آثار و نشانه‌های آن را مشاهده خواهیم کرد. از همه‌ی کسانی که در این راه تلاش کردند و تلاش میکنند، تشکر میکنم.

بار دیگر به ملت عزیزمان سلام و تبریک عرض میکنم و صلوات خدا را بر محمد و آل محمد و بر حضرت بقیة الله اعظم (سلام الله علیه و ارواحنا فداه) مسئلت میکنم.

والسّلام علیکم و رحمة الله و برکاته

انقلاب اسلامی ایران؛ پدیده ی شگفت انگیز قرن بیست و یکم

سي هشتمين سالگرد انقلاب شكوهمند اسلامي يادآور روزهایی ماندگار و فراموش ناشدنی در تاریخ ملت بزرگ ايران است، روزهای پیروزی انقلاب اسلامی؛ انقلابی که رساترین فریاد تاریخ، یعنی امام خميني(ره)، آن را رهبری کرد و به نتيجه رساند و برای پايداري و حفاظت آن، با تمام وجود تلاش و كوشش نمود. انقلابی که مبتنی بر بینش عمیق توحیدی و الهام گرفته از انقلاب عاشورای حسینی بود که در آن عده ای اندك، با اعتقادی وسیع و راسخ، نیروهای کفر و باطل را در هم شکستند و چشم قدرتمندان را خیره ساختند. با پای گذاردن در دایره معنویت و ایثار و شهادت بود که بهترين هاي اين خاك، از این سرزمین پاک، به سوی افلاک، پر گشودند و تا نهایت تاریخ جاودانه شدند.

این پديده شگفت انگیز چون حركتي عظیم، تمام قدرتها را متزلزل نمود و تمامی تحلیل ها و برنامه ریزی های سیاست مداران غرب ، شرق و سازمان های جاسوسی و اطلاعاتی دنیای استکبار را دگرگون ساخت و راه تازه ای پیش روی حقیقت طلبان گشود. آنان که در گرداب ضلالت و گمراهي قدرت پوشالي خودغوطه ور بودند، با حساب و کتاب های دنیایی و اندیشه های ناقص سیاسی خود نتوانستند از این پديده بزرگ و معجزه آسا درک درستی پيدا كنند و به صراحت از درماندگی خود پرده برداشتند.

اين انقلاب از ناهمواري هاي عظیمی در مسیر حرکت خود عبور نموده و با صلابت و اقتدار تمام، بر مواضع اصلی و اصولي خود، تأکید ورزیده است. بی شك در ادامه اين مسير پر تلاطم نیز با پيروي از اهداف و آرمانهاي امام (ره) شهداي گرانقدر و هدايت رهبر حكيم و فرزانه انقلاب، موانع را رفع و نور امید را در دل همه آزادي خواهان جهان بيش از پيش روشن تر خواهد کرد. هدایتهاى فکرى رهبر معظم انقلاب اسلامي در طول بیست شش سال، راهى الهى - تربیتى گشوده، ضعف ها، نقص ها و نارسایی هاى فرهنگى را شناسایى نموده و مدبرانه راه صحیح و عمل درست را تعیین کرده و چون دیده بانى بصیر، قلمرو فرهنگى جامعه را سراسر پاس داشته و قبل از آنکه دشمن سنگرى را نشانه رود هشدار داده، و آن را تعقیب نموده است.

آنچه در مجموعه راهبریهاى آن حكيم فرزانه قابل تأمل مى‏باشد اين است كه گاه بر منبر خطابه، گاه بر سریر قلم، گاه در مقام تشویق و گاه از سر نصیحت و تنبیه، نبض حساس فرهنگ جامعه اسلامى را در دست داشته و در فراز و فرود جریانات مختلف حكيمانه و عالمانه عمل نموده اند.

اکنون که در برهه اي حساس از تاریخ تحولات جهان و خاورميانه و هم چنین، در موقعیت خاص و سرنوشت سازی از نظام جمهوري اسلامی قرار گرفته ایم، مسئولیت ما ایجاب می کند تا واقعیت ها، ریشه ها و آثار گوناگون انقلاب شكوهمند اسلامي را در ابعاد مختلف سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بشناسیم تا بتوانیم با دقت نظر و برنامه ریزی دقيق و حساب شده ارکان اين انقلاب را بيش از پيش تثبیت نماييم.

دهه فجرانقلاب شكوهمند اسلامي، فرصتي تازه براي بازنگری در ارزش ها و آرمان هاست؛ و این که چه بودیم، چه می کردیم ، چه می خواستیم و اکنون کجاییم و چه می کنیم. کمترین ثمره این انقلاب، اين پديده بزرگ و مردمي قرن بيست و يكم، گشودن فصلی نو در تاریخ معاصر ايران است و این اتفاق كوچكي نیست. که آرمانهاي بلند و اهداف متعالي انقلاب اسلامي، امروزه در دل میلیون ها انسان ناامید و سرخورده در دنيا، بارقه امید آفریده و آنان را به نجات خویش در پناه انقلاب اسلامي، امیدوار و دلخوش نموده است.

اينك كه در آستانه ورود به سي هشتمين سالگرد پيروزي انقلاب اسلامي قرار گرفته ايم، بزرگداشت اين ايام خجسته و ميمون، بزرگداشت آرمان های بزرگ انقلاب اسلامی است، که پايه و اساس نظام اسلامي را تشکیل می دهد. به بياني دیگر حضور هوشمندانه در صحنه هایی این چنین، از مصادیق حفاظت و پاسداری از آرمانهاي انقلاب است. از این جهت، امید است همه مردم علي الخصوص فرهيختگان دانشگاهي با شرکت گسترده خود در راهپیمایی 22 بهمن و انتخابات سرنوشت ساز پنجمين دوره مجلس خبرگان رهبري و دهمين دوره مجلس شوراي اسلامي بار دیگر به دشمنان بفهمانند که بر عهد و پیمانی که با امام (ره) و مقام معظم رهبري بسته اند، استوار بوده و از هیچ توطئه نظامی، اقتصادی و فرهنگی... نسبت به انقلاب دلسرد نخواهند شد.

بهار زیباست برای کسی که ببیند

روزی مرد کوری روی پله‌های ساختمانی نشسته و کلاه و تابلویی را در کنار پایش قرار داده بود روی تابلو خوانده میشد: من کور هستم لطفا کمک کنید . روزنامه نگارخلاقی از کنار او میگذشت نگاهی به او انداخت فقط چند سکه د ر داخل کلاه بود.او چند سکه داخل کلاه انداخت و بدون اینکه از مرد کور اجازه بگیرد تابلوی او را برداشت ان را برگرداند و مطلب دیگری روی ان نوشت ، تابلو را کنار پای او گذاشت و آنجا را ترک کرد. عصر آنروز روز نامه نگار به ان محل برگشت و متوجه شد که کلاه مرد کور پر از سکه و اسکناس شده است مرد کور از صدای قدمهای او خبرنگار را شناخت و خواست اگر او همان کسی است که آن تابلو را نوشته بگوید ،که بر روی آن چه نوشته است؟روزنامه نگار جواب داد:چیز خاص و مهمی نبود،من فقط نوشته شما را به شکل دیگری نوشتم و لبخندی زد و به راه خود ادامه داد. مرد کور هیچوقت ندانست که او چه نوشته است ولی روی تابلوی او خوانده میشد:

 امروز بهار است، ولی من نمیتوانم آنرا ببینم  !

میهمانی خدا، میهمانی ملکوت...

باز آمدی به بزم باده نوشان شکیبا که دلارام عاشقان شوی.
باز آمدی که دل بری و جان بیاوری و نسیم صبح صفا در گیسوی مهرگان بیفکنی. 
چه مهربان یار و چه نیکو انیس و چه زیبا ندیم منی، ای اهل غمزه و اغماض، ای ماه بی مثال! 
ندیم بدی بودم و ندیده انگاشتی و باز به سراغم آمدی! 
دوباره مرا به میهمانی ملکوت می خوانی و شرم، زبان اجابتم بسته است و بغض حسرت از گذشته ی خویش، راه رهایی از نای بی نوایی ام می کاود. 
جفا کردم، از تو وفا دیدم. 
دیده به رویت بستم و ابواب عفو به رویم گشودی و عاشقانه سفیر رحمت دلدارمان شدی. 
اشک انابه و لهیب دل و التهاب نگاهم ببین و ببخشای و سلام صمیم مرا دوباره پذیر و نامه ی ضیافت از من دریغ مدار! 
تو رسول نگار و عشوه ی عرش و کرشمه ی احسان حبیب من و بشارت عنایت اویی.
ای ماه دلارای صائمان، رمضان!
به سراچه ی قلب غریبم خوش آمدی! 
مهجوری من از راه فائزین قدر، حرمان هماره من است و دلجویی تو می جویم. 
سحرت را دوست می دارم و هلالت بسان ابروی یار است و شبانگاهت عطر نیایش مولا دارد. 
عطش تو عاشورایی است و صیام، میثاق ما با قیام یاران نینواست. 
غروب تو، طلوع فرحت ایمانیان است و خرسندی دوست؛ و طلوعت غروب رذیلت و ریمنی در آفاق انفاس روزه دار... 
رمضان، ای موسم غفران و غوغای عفو! 
تو ضیافت جمع علی جویان و محفل انس عاشقان مولایی!
عطشناکی ما در رؤیت هلال تو، عطش دیدار امیر عدل و عاطفه، علی (ع) است. 
نکهت ولایت از لحظه های آسمانی تو می خیزد و جان را به جنان والیان می خوانی. 
عجبا از این ضیافت عظما و محفل زیبا و نشور بی همتا!
اینک آیا بانگ چاووش رحمت را می شنوی؟ 
مباد از کاروان نیایشگران و نمازگزاران و سخا صفتان جدا افتی و ندیم حرمان و حسرت شوی. 
در ماه مهرورزان و در ساحل زیبای ایمانیان، آماده ی آن شو که تن به دریای ناپیدا کرانه ی قدر بسپاری و همپای طاهران در وادی فطر پا گذاری و آنگاه به مدینة الایثار عاشورا رسی.
پروردگارا! 
صیام و افطار و سحر و نیایش و نماز و قنوت و سجود و رکوع مان، بهانه ی تماشای یک نگاه ناز توست؛ دریغ مان مدار. تشنه ی آب و گرسنه ی طعام نیستیم. 
ما تشنه دیدار توییم ای نور زمین و سماوات! 
سیه روییم و در سپیدی بحر عنایت خویش، غسیل مان کن و با دلی پاکیزه بر خوان ضیافت رمضان، اذن جلوس مان ده.
شکرا که انتظاری تلخ به سرآمد و وصل شیرین یار، حاصل شد. 
اینک سپیده، غالیه دان عطر نیایش می شود. 
عطش رمضان، تذکار عطش عاشوراست. 
لب های خشک روزه داران، حسین (ع) را زمزمه می کنند. 
تلظی کام تشنگان، شوق وصال دریای ایثار اباالفضل (ع) در ساحل ارادت است. 
رمضان، مقدمه ی محرم است. 
قدر، دروازه ی شهر نینواست. 
صیام، طلیعه ی قیام است و صائمین، طلایه داران سپاه قائم آل یاسین (عج).
در بهار وصل سالکانیم و توفیق حضوری دوباره در حلقه ی صالحان و دلدادگان دلارام یافته ایم و این شایان شکر در آستان خالق است. 
دل هایمان را فرش راه یار می کنیم و با سوز عاشقانه و ترنم واژه های زلال وحی، قدوم بهار یاران و فصل وصل بهاری دلان را خوشامد می گوییم. 
در ماه قربت و غفران، حجاب های ظلمت و نور، زدوده شده، جمال بی مثال نگار در رواق دیدگان دلدادگان، هویدا خواهد شد. بیایید حضورمان در میهمانی خدا را باور کنیم، غبار خود از خود بروبیم و در جریده ی رمضان ثبت نامکنیم. 
یاران رمضان و یاوران عاشورا! 
گوارایتان باد خوشگواری ضیافت نور. 
ای میهمانان ملکوت! التماس دعا.