دانشجو؛تنهاجوینده دانش نیست،جوینده فضائل است

دانشگاه، از مقدّس‌ترین واژه‌هایی است که می‌توان در فرهنگ اسلامی از آن سراغ گرفت. دین مبین اسلام نیز درس خواندن را فریضه می‌داند و به عالمان اندیشمند مباهات کرده و  به تقدیس محیط‌های علمی می‌پردازد و لزوم توجه و پاسداری از آن را به همگان گوشزد می‌کند.

واژه دانشجو، به اندازه كرامت و تقدسش، وسيع و پردامنه است، آن‌قدر پر افق كه هرگاه به هر سوى كرانه‌اش اشاره کنیم معانی تازه ای در آن متجلی مى‌ شود.

آنچه روز دانشجو را در تقويم و مناسبت‌هاى انقلاب اسلامى زنده نگه داشته و همیشه آن را در یادها زنده می کند، ريشه‌هاى عميق اين نام‌گذارى است خون سه جوان آزادى‌خواه و استکبار ستیزی كه نام دانشجو را در شانزدهم آذرماه هر سال در خاطرها تداعی و زنده مى‌کند شانزده آذر، نماد روحیه خروشان جنبش دانشجویی و مظهر ایثار، از خودگذشتگی، پایداری و استقلال و آزادی است.

در این روز، دانشجویان به شاه و اعمال مزدورانه آن اعتراض و او را دست نشانده دولت آمریکا معرفی کرده و ثابت کردند که دانشجو  تنها جوینده دانش نیست؛ بلکه جوینده فضائل بوده و در همه‌جا زنده،  بیدار و هوشیار است و با روشنگری و آگاهی‌های خود، هرگز اجازه نخواهد داد دشمنان در امور داخلی و خارجی کشور دخالت کنند.

16 آذر ثابت کرد که ایران تنها از آنِ ملت ایران است و آنان خود حق اداره کشور را دارند. 16 آذر ثابت کرد که قلم‌ها،  شعارها و قدم‌های استوار دانشجو، همواره همراه و یاریگر ملت و کشور خواهد بود و مقام معظم رهبرى نيز بر اين مدعا مهر تأييد مى‌زند: «هنگامى كه به نام دانشجوى شهيد مى‌رسيم، اين يقين در ما پديد مى‌آيد كه پذيرش شهادت و اقدام به جهادى كه بدان منتهى شده، از سر خودآگاهى و با اراده روشن‌بينانه بوده است و اين ارزش عمل را مضاعف مى‌كند و بدين دليل است كه دانشجويان شهيد كه در شمار سرآمدان ايمان و ايثار آگاهانه بوده‌اند، ستارگان هميشه درخشانى هستند كه هر جوياى حقيقت مى‌تواند راه خويش را با آنان بيابد».

پیام نوروزی رهبر معظم انقلاب به مناسبت آغاز سال 1397

   بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحیم

پیام نوروزی به مناسبت آغاز سال ۱۳۹۷

یا مقلّب القلوب و الابصار، یا مدبّر اللّیل و النّهار، یا محوّل الحول و الاحوال، حوّل حالنا الی احسن الحال. اللّهُمَّ اهدِنا هُدَی المُهتَدین وَارزُقنَا اجتِهادَ المُجتَهِدین.

 تبریک عرض میکنم به همه‌ی هم‌میهنان عزیز در هر نقطه‌ی کشور و هر نقطه‌ی جهان، و همین‌طور به همه‌ی ملّتهایی که نوروز را گرامی میدارند. بخصوص تبریک عرض میکنم به خانواده‌ی معزّز شهیدان و جانبازان عزیز و خانواده‌هایشان، و بخصوص تبریک میگویم به جوانان و نوجوانان کشور که امیدآفرینند و پیشرانِ حرکت ملّی کشورند. امیدوارم نوروزی شاد و شیرین داشته باشند و سالی پُرخیر و برکت. امسال فصل بهارِ طبیعت با فصل بهار معنویّت هم‌زمان است؛ یعنی فروردین و اردیبهشت و خرداد، با رجب و شعبان و ماه مبارک رمضان. امیدواریم که ان‌شاءالله رشد طبیعی و رشد معنوی، هر دو را امسال برای کشورمان و ملّتمان داشته باشیم. این امید در دل جوانه میزند که ان‌شاءالله رویشهای معنوی در کنار رویشهای مادّی، ذخیره‌ای برای این ملّت و این کشور و آینده باشد. سلام عرض میکنیم به محضر حضرت بقیّةالله (ارواحنا فداه) و یاد میکنیم و درود میفرستیم به روح مطهّر امام بزرگوارمان.

 یک جمله در باب سال ۹۶ و یک جمله هم در باب سال ۹۷ عرض میکنیم: سال ۹۶ مثل همه‌ی سالها مجموعه‌ای بود از فرازونشیب‌ها و شیرینی‌ها و تلخی‌ها، مثل همه‌ی دورانهای زندگی؛ شیرینیِ سال ۹۶ بُروز عظمت و اقتدار ملّت و حضور ملّی بود از اوّل سال تا آخر سال. اوایل سال، حضور بسیار عظیم و خیره‌کننده‌ی مردم در انتخابات ریاست جمهوری و شوراها بود؛ بیش از چهل میلیون از جمعیّت کشور در انتخابات شرکت کردند و این حضورِ بسیار پُرمعنا و خوبی بود. بعد هم در راه‌پیمایی روز قدس در ماه مبارک رمضان و در پایان سال هم، راه‌پیمایی نهم دی و برتر از همه راه‌پیماییِ تماشایی بیست‌ودوّم بهمنِ امسال. البتّه در نهم دی بر اثر اغتشاشهایی که به وجود آمد -و من اشاره میکنم- مردم چند روز پی‌درپی در شهرهای مختلف کشور راه‌پیمایی‌های خودجوش داشتند که همه‌ی اینها نشان‌دهنده‌ی حضور ملّت بزرگ ایران و ملّت بصیر و چالاک و آماده‌به‌کار ایران در همه‌ی میدانهایی که حضور او لازم است بود.

 یک نقطه‌ی مهم و شیرینِ دیگر در سال گذشته این بود که جمهوری اسلامی توانست تهدیدهای منطقه‌ای -که هدف آن تهدیدها، لااقل یکی از اهداف آن تهدیدها ضربه‌‌ی به جمهوری اسلامی بود- را تبدیل کند به فرصت. نه‌فقط تهدیدها آسیبی به کشور نرساند بلکه تبدیل شد به فرصت؛ و کسانی که آگاه از مسائل بین‌المللی هستند، این معنا را بدرستی درک میکنند.

 یک نقطه‌ی مثبت دیگر تلاشهایی بود که در جهت زنده کردن و به کار بستن شعار سال -یعنی تولید ملّی و اشتغال در ذیل عنوان اقتصاد مقاومتی- انجام گرفت. کارهای خوبی برای مسئله‌ی اشتغال و تولید ملّی شد، البتّه کارهای زیاد دیگری باقی مانده است که باید بشود. و این شعار تا حدودی عملی شد در کشور، لکن به‌طور کامل بایستی کار ادامه پیدا کند تا ان‌شاءالله این شعار عملی بشود.

 تلخی‌هایی هم در سال ۹۶ داشتیم؛ حوادث زلزله، سیل، هواپیما، کشتی، که برخی از عزیزان ما جان باختند در این حوادث و حوادث تلخی بود برای ما. علاوه بر اینها خشکسالی در برخی از مناطق کشور بود که همچنان ادامه دارد و امیدواریم فضل الهی در بهار آن را جبران کند. و برخی از مشکلات معیشتیِ قشرها از گذشته همچنان ادامه پیدا کرد که بایستی تلاش بشود و همه تلاش کنند و من یک اشاره‌ای خواهم کرد که ان‌شاءالله این مشکلات برطرف بشود. البتّه در ماه‌های آخر سال، [که] طبق برنامه‌ریزی دشمنانِ ملّت ایران اغتشاشهایی هم در کشور صورت گرفت؛ ملّت ایران خودش وارد میدان شد و حتّی آن کسانی که میخواستند اغتشاشها را به نام آنها تمام کنند، خودشان وارد میدان شدند و در مقابل اغتشاشگران ایستادند؛ و البتّه حادثه‌ای بود، پیش آمد و عظمت ملّت ایران روشن شد.

 درباره‌ی سال ۹۷ -سالی که از این لحظه آغاز میشود- آنچه مهم است، این است که همه باید سخت کار کنند. بنده در شعارهای سالها معمولاً مخاطب را مسئولین قرار میدادم؛ امسال مخاطب، همه‌ی آحاد ملّت و از جمله مسئولین خواهند بود. مقدّمتاً عرض کنم، مسئله‌ی اقتصاد و فرهنگ و مسائل گوناگون همه مطرح است لکن مسئله‌ی اصلی ما امسال هم مسئله‌ی اقتصاد و معیشت مردمی است. همه باید تلاش کنند، همه باید کار کنند و محور هم عبارت است از تولید ملّی؛ یعنی اگر چنانچه تولید ملّی را -با شرحی که ان‌شاءالله در سخنرانی عرض خواهم کرد- همه تعقیب کنند و دنبال‌گیری کنند، بسیاری از مشکلات اقتصادی، مشکلات معیشتیِ مردم -هم مسئله‌ی اشتغال، هم مسئله‌ی سرمایه‌گذاری و بقیّه‌ی چیزها- حل خواهد شد. آسیبهای اجتماعی به میزان زیادی کاهش پیدا خواهد کرد؛ یعنی محور، تولید ملّی است. بنابراین اگر تولید ملّی شتاب بگیرد، بسیاری از مشکلات حل خواهد شد. من این را محور قرار دادم برای شعار امسال؛ شعار امسال «حمایت از کالای ایرانی» است؛ سال «حمایت از کالای ایرانی». این فقط مربوط به مسئولین نیست؛ آحاد ملّت همه میتوانند در این زمینه کمک بکنند و به معنای واقعی کلمه وارد میدان بشوند. البتّه این حمایت از پنج شش جهت، ابعاد مختلفی دارد که این ابعاد را من ان‌شاءالله در سخنرانی باز خواهم کرد و تشریح خواهم کرد و آنچه را که قشرهای مختلف مردم و مسئولینِ گوناگون کشور میتوانند انجام بدهند، ان‌شاءالله مطرح خواهم کرد.

 امیدوارم ان‌شاءالله خدای متعال کمک کند، هم به مسئولین، هم به مردم که بتوانند وظایف خودشان را به بهترین وجهی انجام بدهند و امسال این شعار را -که شعار «حمایت از کالای ایرانی» است- به معنای واقعی کلمه به تحقّق برسانند.

والسّلام علیکم و رحمة‌الله و برکاته

انقلاب اسلامی ایران؛ پدیده ی شگفت انگیز قرن بیست و یکم

سي هشتمين سالگرد انقلاب شكوهمند اسلامي يادآور روزهایی ماندگار و فراموش ناشدنی در تاریخ ملت بزرگ ايران است، روزهای پیروزی انقلاب اسلامی؛ انقلابی که رساترین فریاد تاریخ، یعنی امام خميني(ره)، آن را رهبری کرد و به نتيجه رساند و برای پايداري و حفاظت آن، با تمام وجود تلاش و كوشش نمود. انقلابی که مبتنی بر بینش عمیق توحیدی و الهام گرفته از انقلاب عاشورای حسینی بود که در آن عده ای اندك، با اعتقادی وسیع و راسخ، نیروهای کفر و باطل را در هم شکستند و چشم قدرتمندان را خیره ساختند. با پای گذاردن در دایره معنویت و ایثار و شهادت بود که بهترين هاي اين خاك، از این سرزمین پاک، به سوی افلاک، پر گشودند و تا نهایت تاریخ جاودانه شدند.

این پديده شگفت انگیز چون حركتي عظیم، تمام قدرتها را متزلزل نمود و تمامی تحلیل ها و برنامه ریزی های سیاست مداران غرب ، شرق و سازمان های جاسوسی و اطلاعاتی دنیای استکبار را دگرگون ساخت و راه تازه ای پیش روی حقیقت طلبان گشود. آنان که در گرداب ضلالت و گمراهي قدرت پوشالي خودغوطه ور بودند، با حساب و کتاب های دنیایی و اندیشه های ناقص سیاسی خود نتوانستند از این پديده بزرگ و معجزه آسا درک درستی پيدا كنند و به صراحت از درماندگی خود پرده برداشتند.

اين انقلاب از ناهمواري هاي عظیمی در مسیر حرکت خود عبور نموده و با صلابت و اقتدار تمام، بر مواضع اصلی و اصولي خود، تأکید ورزیده است. بی شك در ادامه اين مسير پر تلاطم نیز با پيروي از اهداف و آرمانهاي امام (ره) شهداي گرانقدر و هدايت رهبر حكيم و فرزانه انقلاب، موانع را رفع و نور امید را در دل همه آزادي خواهان جهان بيش از پيش روشن تر خواهد کرد. هدایتهاى فکرى رهبر معظم انقلاب اسلامي در طول بیست شش سال، راهى الهى - تربیتى گشوده، ضعف ها، نقص ها و نارسایی هاى فرهنگى را شناسایى نموده و مدبرانه راه صحیح و عمل درست را تعیین کرده و چون دیده بانى بصیر، قلمرو فرهنگى جامعه را سراسر پاس داشته و قبل از آنکه دشمن سنگرى را نشانه رود هشدار داده، و آن را تعقیب نموده است.

آنچه در مجموعه راهبریهاى آن حكيم فرزانه قابل تأمل مى‏باشد اين است كه گاه بر منبر خطابه، گاه بر سریر قلم، گاه در مقام تشویق و گاه از سر نصیحت و تنبیه، نبض حساس فرهنگ جامعه اسلامى را در دست داشته و در فراز و فرود جریانات مختلف حكيمانه و عالمانه عمل نموده اند.

اکنون که در برهه اي حساس از تاریخ تحولات جهان و خاورميانه و هم چنین، در موقعیت خاص و سرنوشت سازی از نظام جمهوري اسلامی قرار گرفته ایم، مسئولیت ما ایجاب می کند تا واقعیت ها، ریشه ها و آثار گوناگون انقلاب شكوهمند اسلامي را در ابعاد مختلف سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بشناسیم تا بتوانیم با دقت نظر و برنامه ریزی دقيق و حساب شده ارکان اين انقلاب را بيش از پيش تثبیت نماييم.

دهه فجرانقلاب شكوهمند اسلامي، فرصتي تازه براي بازنگری در ارزش ها و آرمان هاست؛ و این که چه بودیم، چه می کردیم ، چه می خواستیم و اکنون کجاییم و چه می کنیم. کمترین ثمره این انقلاب، اين پديده بزرگ و مردمي قرن بيست و يكم، گشودن فصلی نو در تاریخ معاصر ايران است و این اتفاق كوچكي نیست. که آرمانهاي بلند و اهداف متعالي انقلاب اسلامي، امروزه در دل میلیون ها انسان ناامید و سرخورده در دنيا، بارقه امید آفریده و آنان را به نجات خویش در پناه انقلاب اسلامي، امیدوار و دلخوش نموده است.

اينك كه در آستانه ورود به سي هشتمين سالگرد پيروزي انقلاب اسلامي قرار گرفته ايم، بزرگداشت اين ايام خجسته و ميمون، بزرگداشت آرمان های بزرگ انقلاب اسلامی است، که پايه و اساس نظام اسلامي را تشکیل می دهد. به بياني دیگر حضور هوشمندانه در صحنه هایی این چنین، از مصادیق حفاظت و پاسداری از آرمانهاي انقلاب است. از این جهت، امید است همه مردم علي الخصوص فرهيختگان دانشگاهي با شرکت گسترده خود در راهپیمایی 22 بهمن و انتخابات سرنوشت ساز پنجمين دوره مجلس خبرگان رهبري و دهمين دوره مجلس شوراي اسلامي بار دیگر به دشمنان بفهمانند که بر عهد و پیمانی که با امام (ره) و مقام معظم رهبري بسته اند، استوار بوده و از هیچ توطئه نظامی، اقتصادی و فرهنگی... نسبت به انقلاب دلسرد نخواهند شد.

بهار زیباست برای کسی که ببیند

روزی مرد کوری روی پله‌های ساختمانی نشسته و کلاه و تابلویی را در کنار پایش قرار داده بود روی تابلو خوانده میشد: من کور هستم لطفا کمک کنید . روزنامه نگارخلاقی از کنار او میگذشت نگاهی به او انداخت فقط چند سکه د ر داخل کلاه بود.او چند سکه داخل کلاه انداخت و بدون اینکه از مرد کور اجازه بگیرد تابلوی او را برداشت ان را برگرداند و مطلب دیگری روی ان نوشت ، تابلو را کنار پای او گذاشت و آنجا را ترک کرد. عصر آنروز روز نامه نگار به ان محل برگشت و متوجه شد که کلاه مرد کور پر از سکه و اسکناس شده است مرد کور از صدای قدمهای او خبرنگار را شناخت و خواست اگر او همان کسی است که آن تابلو را نوشته بگوید ،که بر روی آن چه نوشته است؟روزنامه نگار جواب داد:چیز خاص و مهمی نبود،من فقط نوشته شما را به شکل دیگری نوشتم و لبخندی زد و به راه خود ادامه داد. مرد کور هیچوقت ندانست که او چه نوشته است ولی روی تابلوی او خوانده میشد:

 امروز بهار است، ولی من نمیتوانم آنرا ببینم  !

میهمانی خدا، میهمانی ملکوت...

باز آمدی به بزم باده نوشان شکیبا که دلارام عاشقان شوی.
باز آمدی که دل بری و جان بیاوری و نسیم صبح صفا در گیسوی مهرگان بیفکنی. 
چه مهربان یار و چه نیکو انیس و چه زیبا ندیم منی، ای اهل غمزه و اغماض، ای ماه بی مثال! 
ندیم بدی بودم و ندیده انگاشتی و باز به سراغم آمدی! 
دوباره مرا به میهمانی ملکوت می خوانی و شرم، زبان اجابتم بسته است و بغض حسرت از گذشته ی خویش، راه رهایی از نای بی نوایی ام می کاود. 
جفا کردم، از تو وفا دیدم. 
دیده به رویت بستم و ابواب عفو به رویم گشودی و عاشقانه سفیر رحمت دلدارمان شدی. 
اشک انابه و لهیب دل و التهاب نگاهم ببین و ببخشای و سلام صمیم مرا دوباره پذیر و نامه ی ضیافت از من دریغ مدار! 
تو رسول نگار و عشوه ی عرش و کرشمه ی احسان حبیب من و بشارت عنایت اویی.
ای ماه دلارای صائمان، رمضان!
به سراچه ی قلب غریبم خوش آمدی! 
مهجوری من از راه فائزین قدر، حرمان هماره من است و دلجویی تو می جویم. 
سحرت را دوست می دارم و هلالت بسان ابروی یار است و شبانگاهت عطر نیایش مولا دارد. 
عطش تو عاشورایی است و صیام، میثاق ما با قیام یاران نینواست. 
غروب تو، طلوع فرحت ایمانیان است و خرسندی دوست؛ و طلوعت غروب رذیلت و ریمنی در آفاق انفاس روزه دار... 
رمضان، ای موسم غفران و غوغای عفو! 
تو ضیافت جمع علی جویان و محفل انس عاشقان مولایی!
عطشناکی ما در رؤیت هلال تو، عطش دیدار امیر عدل و عاطفه، علی (ع) است. 
نکهت ولایت از لحظه های آسمانی تو می خیزد و جان را به جنان والیان می خوانی. 
عجبا از این ضیافت عظما و محفل زیبا و نشور بی همتا!
اینک آیا بانگ چاووش رحمت را می شنوی؟ 
مباد از کاروان نیایشگران و نمازگزاران و سخا صفتان جدا افتی و ندیم حرمان و حسرت شوی. 
در ماه مهرورزان و در ساحل زیبای ایمانیان، آماده ی آن شو که تن به دریای ناپیدا کرانه ی قدر بسپاری و همپای طاهران در وادی فطر پا گذاری و آنگاه به مدینة الایثار عاشورا رسی.
پروردگارا! 
صیام و افطار و سحر و نیایش و نماز و قنوت و سجود و رکوع مان، بهانه ی تماشای یک نگاه ناز توست؛ دریغ مان مدار. تشنه ی آب و گرسنه ی طعام نیستیم. 
ما تشنه دیدار توییم ای نور زمین و سماوات! 
سیه روییم و در سپیدی بحر عنایت خویش، غسیل مان کن و با دلی پاکیزه بر خوان ضیافت رمضان، اذن جلوس مان ده.
شکرا که انتظاری تلخ به سرآمد و وصل شیرین یار، حاصل شد. 
اینک سپیده، غالیه دان عطر نیایش می شود. 
عطش رمضان، تذکار عطش عاشوراست. 
لب های خشک روزه داران، حسین (ع) را زمزمه می کنند. 
تلظی کام تشنگان، شوق وصال دریای ایثار اباالفضل (ع) در ساحل ارادت است. 
رمضان، مقدمه ی محرم است. 
قدر، دروازه ی شهر نینواست. 
صیام، طلیعه ی قیام است و صائمین، طلایه داران سپاه قائم آل یاسین (عج).
در بهار وصل سالکانیم و توفیق حضوری دوباره در حلقه ی صالحان و دلدادگان دلارام یافته ایم و این شایان شکر در آستان خالق است. 
دل هایمان را فرش راه یار می کنیم و با سوز عاشقانه و ترنم واژه های زلال وحی، قدوم بهار یاران و فصل وصل بهاری دلان را خوشامد می گوییم. 
در ماه قربت و غفران، حجاب های ظلمت و نور، زدوده شده، جمال بی مثال نگار در رواق دیدگان دلدادگان، هویدا خواهد شد. بیایید حضورمان در میهمانی خدا را باور کنیم، غبار خود از خود بروبیم و در جریده ی رمضان ثبت نامکنیم. 
یاران رمضان و یاوران عاشورا! 
گوارایتان باد خوشگواری ضیافت نور. 
ای میهمانان ملکوت! التماس دعا.